Anijs: ik gruwde er vroeger van. Vooral door de combinatie met de warme melk waar het in ging. Op vakantie bij mijn oma lette ik niet goed op tijdens een spelletje blikje trappen (het blikje was de buut), de auto had ik niet gezien en ik belandde op de motorkap. De botsing liep met een sisser af, maar ik moest warme melk met anijs drinken om tot rust te komen.... vreselijk! 
De combinatie van anijs met alcohol bevalt me inmiddels beter. Zo af en toe een glaasje sambuca na een heerlijk etentje bij de Italiaan is niet te versmaden. Vroeger at ik nog weleens in een Grieks restaurant waar je welkom werd geheten met een glaasje ouzo. Grieks eten doe ik niet vaak meer: teveel vlees. Maar in mijn vaste vakantieland Frankrijk drink ik weleens een glaasje pastis met de Fransen (dat hoort er daar zo'n beetje bij). Ik ben er nog niet uit of ik dat nou wel zo lekker vind... sociaal drinken, het schijnt de eetlust op te wekken, maar drink er niet teveel van: het stijgt snel naar je hoofd en zakt in je benen!!!
Enne...  er is natuurlijk ook helemaal niks mis met een kopje anijsthee!!


#3
Recept tot het maaken van
Anisette
[Ry]
       3 stuivers Anysoly
       3/4 [pond] Brood-zuiker
       een kan Brandewijn
Doet de Broodzuiker in een tregter
boven den Brandewijn, giet daarop
eerst de Anysoly en voorts van tijd
tot tijd een wijnig van den Brande
tot dat alles doorgeloopen is.

Het is weer bijna St. Jan (24 juni), de sterfdag van Johannes de Doper én het einde van het aspergeseizoen. Jammer, maar wat heb ik er toch weer van genoten. Gelukkig heb ik nog wat aspergesoep ingevroren. Vroeger maakte mijn moeder altijd kilo's asperges in, als voorraad voor de rest van het jaar, ook erg lekker. Ze was er altijd nogal zuinig mee: de maand voordat het aspergeseizoen weer zou beginnen moesten ineens al die potten asperges nog op (ze had de potten weer nodig voor de nieuwe lichting). Zelf heb ik me nooit aan inmaken gewaagd, hoewel het onderstaande recept er wel eenvoudig uit ziet.

Aspersies inmaken

Na dat ze gescheld zijn breekt
men ze in 3 stukken en legt
ze ieder afzonderlijk bij een des
koppen, de middelstukken en
de achterste einde, nu zet men
water met zout op, als het kookt
doet men er de achterste einde in zoo
een oogenblik laten koken, dan de middel
stukken dan weder laten koken dan de koppen
als ze koken schept men ze op een servet laat ze
koud worden doet ze in flessen met boter pekel en een schepje vet.

Voor crème brûlée kun je me midden in de nacht wakker kunt maken, zo lekker vind ik het. Heerlijk, die combinatie van het koele romige en het warme harde gekarameliseerde suikerlaagje. En bovendien heb ik ook hele goede herinneringen aan een warme juni-avond in Barcelona, lekker eten en crème brulée als nagerecht....al heette die variant crema catalana.  Catalonië zou de bakermat van dit gerecht zijn, hoewel ook de Engelsen en de Fransen claimen dat zij dit gerecht bedacht hebben. Het is geen nieuw gerecht: recepten voor crème brûlée zijn overgeleverd uit 17e-eeuwse Franse kookboeken. Ook in de Tilburgse herberg 'De Gouden Zwaan' werd dit gerecht geserveerd, zoals onderstaand recept getuigt.

Crême brulé
1 pintje zaan* van melk 1/4 lb bitterkoek
=jes fijn gestoten 5 dooyers van Eyeren
3 met wit wel geklopt doet alles by
elkanderen gestadig roeren door laten
kooken in een schaaltje gedaan voor
dat men het op tafel brengt bestrooid
men het dik met roode suiker**
brand dit met een geloejende schap er
boven te houden'

*zaan: room van de melk, ook wel zoetemelk genoemd
** rode suiker: perensuiker, palmsuiker (Gula Merah)

Elk jaar verheug ik me weer op het komende aspergeseizoen. Asperges worden niet voor niets het 'witte goud' genoemd. In de maanden april, mei en juni eet ik ze bijna dagelijks, heerlijk!Ik geniet ervan zolang het kan, het seizoen is zo weer voorbij. Witte, groene, dikke of kromme asperges, dat maakt me allemaal niet uit. Ik verwerkt ze in soep, salades, in hartige taarten of gegrild met balsamico en geraspte kaas. Maar ook pure asperges, met gesmolten boter, een gekookt ei of stukjes ham zijn erg lekker.En natuurlijk koop ik ze niet in de supermarkt maar bij een van de vele plaatselijke aspergeboeren, veel leuker.
Hieronder enkele 19e-eeuwse aspergerecepten. Ook toen wisten ze wel wat lekker was.

Expersies gestooft
Scheld men ze en breekt ze een lid
van een vinger grood kookt ze af
Men stoofd ze met boter als men ze
op doet, Moet men er nootemuscaat en
fijn gehakte peterselie over

Expersies in t zuur
Men snijd dezelve een vingerlengtw scheld
ze af Men legt ze 2de uren in een (?? met pekel??)
Dan zet men ze regt op in een pot Men doet
Er kruitnagels en foelie bij Kookt
Spaanse peper en aluin in wijnazijn
en giet er die op

Eerst een gewetensvraag: wat is uw eerste gedachte bij de term "drakenbloed"?
En hoeveel daarvan moet u gebruiken als in het recept een halve dragma staat voorgeschreven?
Wees eerlijk: vandaag verwacht u een echt heksenrecept!

En helaas: als altijd is de echte wereld minder sprookjesachtig en romantisch! Er moet gewoon weer gewerkt worden. Een mooi recept om vernis te maken waarmee u koper en ijzer kunt beschermen tegen vuil en vette vingers.
Het sap van de drakenbloedboom werd gebruikt voor medicinale doeleinden en als kleur- of verfstof. Italiaanse vioolbouwers, bijvoorbeeld, voegden het toe aan de lak van door hen gebouwde instrumenten.
Een dragma is een gewichtsmaat die terug gaat via de Romeinen naar de Grieken. In de middeleeuwen werd deze maat gebruikt door apothekers en chirurgen; een dragma ongeveer 3,9 gram. Ook croci of saffraan is logisch als je weet dat de saffraan de vrucht van een krokus is.
Gewoon wat alcohol met daarin sap van een dracaena, een gedroogde krokus en brokjes (arabische) gom!
Ik prefereer het heksenrecept!

#12.
Recept tot een vernis op koper
of ijzerwerk

Rx
Alkoholúni 2 oncen
Drakenbloed een half dragma
croci of saffraan een half
dragma.
Gomlak in graanen een half
dragma.
Laat dit laaúw trekken: dik
wils omgeschud, en met
een fijn penceeltje op het
werk gedaan worden en als
het ten naasten bij droog is
met een zeemleere lapje
overgevreeven worden.

Spaarnestad Photo, SFA001015318
Matten kloppen. Nederlandse huisvrouw met schort klopt de mat met een mattenklopper, op straat bij de voordeur. Naast haar een bezem en zinken emmer met dweil. 1955 of eerder.
 

Bijna pasen.... dus de grote schoonmaak! Matten kloppen, gordijnen wassen, vloeren boenen, het stof uit de dekens slaan, de kasten helemaal uitdoen en van nieuw kastpapier voorzien..... onze oma's en moeders liepen wekenlang met doekjes over hun hoofd (tenminste dat was het beeld) zwabbers, mattenkloppers, emmers groene zeep, borstels in hun handen, de deuren en ramen open: een frisse wind door het huis. Gedurende de hele lange winter was het huis immers behoorlijk "verstoft". De (kolen)kachels en de nicotineaanslag waren grote boosdoeners. In het receptenboekje kwam ik een heel bijzonder "schoonmaakrecept" tegen: een manier om schilderijen schoon te maken. Omdat er niet bijstaat wat voor schilderijen hier bedoeld worden zou een veiligheidsmaatregel bij gebruik aan te raden zijn: eerst op een klein stukje uit proberen!! Misschien is het verstandiger een kostbaar schilderij professioneel te laten reinigen!!

Een halfmusje Brandewijn doet mij denken aan het in onze familie bekende slaapmutsje.. kan iemand dat bevestigen?


# 14
Manier om Schilderijen Jaar
lijks schoon te maaken.
[Ry]
een spoelkom vol Tarwe
Zemelen
twee spoelkommen vol
kookend waater.
een halfmusje Bran-
dewijn
Dit moet door een doekgeperst
en bij het gebruik met een 
spons ingewreeven worden
en met een spons met schoon
regenwaater \weder/ overgedaan
worden. Dit onderhoud de 
Schilderijen als nieúw.