voorkant van het album

Op maandag 12 augustus 1901 vertrok de toen dertienjarige Agnes Theodora de Bruijn vanuit Scheveningen - waar ze eerst 10 dagen gelogeerd had bij haar tante- naar Wiesbaden en Frankfurt am Main. Samen met haar familie verbleef ze 2 1/2 week in Luftkurort & Hotel-Restaurant Bahnholz vlakbij Wiesbaden.

Van deze vakantie is een reisverslag in ansichtkaarten overgeleverd. Agnes kocht - of kreeg- ansichten van de plaatsen en bezienswaardigheden die ze bezocht. Op deze kaarten schreef ze elke dag wat ze die dag had gedaan of gezien. De ansichten stak ze in een speciaal daarvoor bestemd 'Postkarten-Album'.
Dat album is bewaard gebleven en vele decennia later terecht gekomen bij Regionaal Archief Tilburg als onderdeel van de -overigens zeer interessante- collectie De Bruijn te Geertruidenberg

Luftkurort & Hotel-Restaurant Bahnholz

Agnes werd op14 mei 1888 te Rotterdam geboren als eerste kind uit het huwelijk van Godefridus Adriaan Marius de Bruijn(1857-1935) en Sophia Johanna Haslinghuis. In 1890 volgde er nog een zusje, Theodora Jeannette Frieda, en op 26 februari 1892 werd Adriaan Johannes - Jan- geboren. Hiermee was het gezin compleet. Godefridus de Bruijn, Agnes' vader, werd op 7 juli 1857 geboren te Geertruidenberg. De familie De Bruijn bezat al generaties lang een goedlopende wijnhandel in Geertruidenberg. Godefridus zette deze handel voort en opende een filiaal in Rotterdam. Daar trouwde hij op 2 juni 1887 met Sophia Haslinghuis.

Keulen. Dom

Vakantie en een reis naar het buitenland was aan het begin van de twintigste eeuw nog alleen weggelegd voor het rijke deel van de bevolking. De familie De Bruijn behoorde tot deze bevoorrechte minderheid. Deze reisbeschrijving geeft dan ook een prachtig beeld van een familie op vakantie, gezien door de ogen van een dertienjarig meisje. Om iedereen er van mee te laten genieten zal de komende 2 1/2 week - van 12 tot 30 augustus - dezelfde dag, maar dan 110 jaar eerder, beschreven worden in dit blog.



                                               



rekening van firma W. van Gelderen aan mevrouw De Bruin

 In particuliere archieven bevinden zich soms hele leuke dingen die ons een interessante blik geven in het dagelijks leven van pakweg een eeuw geleden. Zo ook bijvoorbeeld in archief 2635, collectie De Bruijn. Dit archief van de familie en firma (wijnhandel) De Bruijn uit Geertruidenberg loopt van 1724 tot net na 1900. Inventarisnummer 87 is niet veel meer dan een afgescheurd stukje papier. Het is een rekening uit 1907 van W(illem) van Gelderen -een firma te Geertruidenberg in huishoudelijke artikelen (aan de Brandestraat 30?)- aan mevrouw De Bruijn wegens geleverde huishoudelijke spullen gedurende 1907.


Toentertijd was het niet meer dan normaal dat men (vooral bij de wat rijkeren) alles op liet schrijven en slechts een keer per kwartaal of half jaar of, zoals in dit geval, per jaar betaalde. (bron: Ileen Montijn, 'Leven op stand, 1890-1940'.)

Salade de la fallalie of marionnais-saus

Kouwe boter met wat sla olie
roeren tot het een dikke pap wordt
met wat azijn en zout gestadig
roeren dan doet men het wit van
2 eyeren tot schuim er bij en
roerd dit goed door elkanderen.
voorts neemt men 2 hard gekookte
Eyeren wit en geel appart fijn gehakt
gerookt vleesch ook fijn gehakt, dit legt
men dan tot hoopjes ieder apart
rond de krop salade en dan de
boven staande sous in het
midden op de slabak
Als men ze gaat eeten roerd men
dit alles goed door een.
recept van Carolien Mol

Er is me vroeger altijd geleerd dat ik voorzichtig moet zijn met het eten van paddestoelen, vruchten of blaadjes die in het wild groeien. Toch waren er een paar uitzonderingen: bramen en zuring. Ik herinner me nog dat de zuring groeide langs de kant van de weg, vlakbij de sloot. En die blaadjes kan je gewoon eten; ze smaken een beetje - het woord zegt het al- zurig.  Zuring groeit in de buurt van brandnetels en de blaadjes van de zuring hebben een verzachtende werking tegen brandnetelsteken. Wat is alles in de natuur toch goed geregeld: het geneesmiddel groeit vlak bij de boosdoener!

Wat ik niet wist was dat zuring ook echt als groente gegeten kan worden, gekookt, gestoofd of in een stamppot. Het is zeker geen groente die in de supermarkt te vinden is. In de negentiende eeuw werd zuring blijkbaar nog wel als een gangbare groente beschouwd, getuige onderstaand recept:

Zùùring

Doet men in een pot waar een kluit
boter in gesmolten is, zonder water men
laat hen zo gaar stoven. men maakt
hem ook zoo in en smelt er een schol vet over.

Voor het originele recept: klik hier.